YOUJO SENKI Cilt 2 – Bölüm 11 / Norden II: Aynı Gün, Norden’deki İmparatorluk Ordusu Karargâhında Bir Yer
Norden’in dondurucu soğuğu, insanı doğal olarak takıntılı bir şekilde hazırlık yapmaya iter. Yine de bu oldukça keyifli bir takıntıdır. Şöminede gürül gürül yanan bir ateş ve odayı kaplayan sıcaklık, Norden’in sakin bir kışı için olmazsa olmazdır.
“Norden’e hoş geldiniz. Ya da ‘Tekrar hoş geldiniz’ mi demeliydim? Sizi aramızda görmekten mutluluk duyuyoruz, Binbaşı von Degurechaff.”
“Sağ olun efendim, bu savaş alanına geri dönmek gerçekten de eski anıları tazeliyor. Emirleriniz altında görev yapmak için sabırsızlanıyorum, General von Rudersdorf.”
Genelkurmay subaylarının, ortamla zerre alakası olmayan bu sohbeti yaparken takındıkları son derece ciddi ifadelerde insanı huzursuz eden bir şeyler vardı. Tabii ki Tümgeneral von Rudersdorf ve Binbaşı von Degurechaff, sadece birbiriyle pragmatik bir dille konuşmanın daha kolay olduğuna karar vermişlerdi; bu yüzden aralarındaki kimya oldukça hızlı tutmuştu.
“… Pekala, ayağının tozuyla başardığın o harika iş için seni tebrik etmeme izin ver. Albay von Rerugen’den duydum, gerçekten büyük bir başarı.”
“Onur duydum, efendim.”
“Ah, ama zaten daha azını beklemiyordum. Zettour’un seni buraya göndermesini sağlamakla ne kadar doğru bir hamle yaptığımı bir kez daha anladım.”
Genelkurmay bünyesindeki bu iki deha arasındaki iş birliği gerçekten takdire şayandı. İyi günde de kötü günde de Personel Dairesi Başkan Yardımcısına sözünü geçirebilecek tek kişiler, sadece devre arkadaşı ya da üstüydü. Tanya, kendisinin buraya sevk edilmesi için Zettour’un ikna edilmesi gerektiğini bildiğinden, Harekât Dairesi Başkan Yardımcısı tarafından pestili çıkarılana kadar çalıştırılmaya içten içe kendini hazırlamıştı.
“Burada da dizginleri tamamen serbest bırakmanı istiyoruz.”
“Elimden gelenin en iyisini yapacağımdan şüpheniz olmasın efendim, her ne kadar kısıtlı olsa da.”
“Güzel. Öyleyse sadede gelelim.”
“Emredersiniz, efendim.”
“Birliğinin düşman mevzilerine taarruz harekâtı düzenleme konusunda tecrübesi var mı?”
“Çekirdek kadromuzdan birkaç kişinin Ren cephesinden kalma biraz tecrübesi var, hepsi bu. Dacia’da ağırlıklı olarak hava baskınları düzenledik ki onlar da zaten sayıca çok azdı.”
“Yani az çok korktuğum gibi… Ama en azından teoride bu işin nasıl yapıldığını biliyorsun, değil mi?”
“Evet, efendim. Ren cephesinde 205. Bölük’teyken öğrenmiştim.”
“Pekala, o halde açık konuşacağım. Bunu bir hava indirme harekâtı gibi düşünmeni istiyorum. Binbaşı, büyük ihtimalle düşman savunma hattını senin birliğine ele geçirteceğiz.”
“Geri püskürtmemizi mi istiyorsunuz efendim? Emirleriniz ne olursa olsun, hemen hazırlıklara başlamak isterim.”
“Bu düşünceli davranışın takdire şayan ama titiz bir hazırlık yapmanız gerekeceğini tahmin ediyorum. Bir süreliğine tamamen eğitime odaklanmanızı istiyorum.”
“Çok teşekkür ederim efendim! Ancak böyle olacağından emin misiniz?”
“Hiç endişen olmasın—zamanı geldiğinde canınızı çıkarana kadar çalıştıracağım zaten.”
“Emredersiniz, efendim. Mümkün olan her şekilde hazır olacağımıza söz veriyorum.”
