Selam, ben Carlo. Biraz geç oldu biliyorum ama Mutlu Yıllar! Selamlaşma kısmını bu seferlik burada kessek olur mu? Harf ve cümle sayısından tasarruf etmek istiyorum.
Bu kötü bir şey değil ama… dışarıda on bir cildin tamamını tek seferde satın alan cesur bir yürek olabilir.
İstatistiksel olarak bakarsak, birinin bunu yapma olasılığının en azından var olduğunu düşündüm. En azından inanmak istediğim şey bu. Bunu yapan en az bir kişinin var olduğu.
Bu yüzden bu meydan okumayı kabul etmeye istekli her kahraman için bir mesaj göndereceğim:
Merhaba, ben Carlo. Romanlar ve buna eşlik eden manganın hikâyesini yazıyorum.
Ramen yemeyi ve kahve içmeyi severim, son zamanlarda da beslenme düzenimi düzeltmeye çalışıyorum. Diyete girmek kolaydır. Zaten şimdiden üç tanesine girdim bile!
Şaka bir yana; kendimi tanıtma kısmını burada bitirelim.
Yayıncılarıma ecel terleri döktürmeyi başarmış olsam da 11. Cildi çıkarmayı başardım. Şubat ayında yeni filmle birlikte vizyona girmesi planlanıyor. Umarım ikisinden de keyif alırsınız.
Film; Tanya ile Mary arasındaki dövüş sahnesi, Loria’nın sesi ve hatta Genelkurmay’ı oluşturan olgun, yakışıklı adamlar gibi pek çok harika şeyle dolu.
(Bu sonsözü yazarken filmin henüz bitmediğini belirtmeliyim ama on birinci cilt raflardaki yerini alana kadar bitmiş olacaktır, umarım hepiniz zamanında keyfini çıkarabilirsiniz.)
Program açısından bir sorun çıkmayacağını düşünüyorum. Muhtemelen çıkmaz. Yani umarım!
Film üzerinde çalışırken öylesine yazdığım bu cilt hakkında bazı bilgileri de şöyle bırakayım.
Bu bir sürpriz bozan olabilir ama Zettour yazması muazzam derecede keyifli bir karakter. İlk ciltlerde onunla çalışmak çok daha kolaydı. Sonuçta başlangıçta küçük bir kız çocuğunu savaşta kullanma konusunda çekinceleri olacak kadar muhafazakârdı.
Ne oldu bilmiyorum ama savaşa uyum sağladıkça bir karakter olarak gerçekten parlamaya başladı. İnternet versiyonunda bu konuda zorlanmıştım ama bu savaşı düzgün bir sona ulaştırmaya çalıştıkça o da gittikçe daha da deliriyor.
Bir karakteri yazarken bu kadar eğlendiğim pek nadirdir.
Kabul ediyorum, evet, Tanya’yı köşeye sıkıştırma şeklinden keyif alıyorum. Ama belki de sadece görev bilinci yüksek, kır saçlı olgun erkeklere karşı bir zaafım vardır? Ben yazarken karakterlerin kendi yollarını kendilerinin çizmesi hem eğlenceli hem de ürkütücü… Bana düşen tek şey, onlara yetişebilmek için elimden geleni yapmak.
Sonun ufukta göründüğünü hissediyorum ve bir yazar olarak, kendi zevklerimi olabildiğince işlerken okuyucularım için çok fazla tahmin edilebilir olmasını engellemek adına elimden geleni yapmayı umuyorum.
Buraya kadar ulaşmamı sağlayan, teşekkür etmem gereken pek çok insan var. Tasarımcım Next Door Design’a, yayıncımın Tokyo’daki servis merkezine, editörlerim Fujita ile Tamai’ye ve çizerim Shinotsuki’ye teşekkür etmek istiyorum.
Ayrıca bu kez genellikle teşekkür ettiğim kişilerin dışına çıkarak Nut Inc.’e de şükranlarımı sunacağım.
İlk animasyon çalışmaları Youjo Senki üzerindeydi ve şu anda yeni film üzerinde çalışanlar da onlar. Biz yazarların ne kadar zor insanlar olabileceğini biliyorum. Onlara ne kadar zahmet verdiğimi düşündükçe üzülüyorum. Bu projede ortaya koydukları harika işler için her birine tek tek içtenlikle teşekkür etmek istiyorum.
Ve her zaman olduğu gibi, tüm okuyucularıma da teşekkürlerimi sunuyorum.
Şimdiye kadar başardığım her şeye şöyle bir baktığımda, siz olmasaydınız bunların hiçbirinin mümkün olamayacağını biliyorum.
Bir sonraki çalışmalarımı heyecanla beklemeniz dileğiyle.
Tekrar görüşünceye dek!
Şubat 2019, Carlo Zen
