Yakalanan insanlardan söküp aldığımız bilgilere göre, insan ordusu önümüzdeki yirmi gün içinde geniş çaplı bir işgal başlatmayı planlıyordu. Ancak ormanda Dişi Ayılar ve Üç Boynuzlu Atlar gibi oldukça güçlü canavarlar yaşadığından, insanlar büyük miktardaki birliklerini yalnızca belirli rotalar üzerinden sevk edebiliyordu.
Tabii ki bu rotalar hakkındaki bilgileri çoktan söküp almıştık.
Profesyonellerin bu kadar hayati bilgileri kolayca ağzından kaçırmayacağı düşünülebilir; ancak uzuvlarını kesip yaralarını dağladığınızda, iyileştirmeden önce etlerini ve kemiklerini dilimlediğinizde, karınlarını yarıp tekrar diktiğinizde ve yoldaşlarının diri diri yutuluşunu izlemeye zorladığınızda, en nihayetinde herkes tüm sorularınıza cevap verir.
Bu tür eylemler yüzünden şüphesiz bir zebaniden farksız görüleceğim, fakat bu tarz uygulamalar savaş tarihinde yeni bir şey değil; o yüzden beni zerre kadar rahatsız etmiyor. Kaldı ki tekniklerimin çoğunu, benden öncekilerin geliştirdiği yöntemlerden devraldım. Şahsen en ufak bir suçluluk hissetmiyorum.
Zaten artık bir insan değil, bir ogrum. Böyle şeyler beni ilgilendirmez. Tesadüf bu ya, becerilerimi geliştirmek adına [Boyunduruk] yeteneğini kullanmaktan kaçındım ve ihtiyacım olan tüm bilgileri bilek gücüyle çıkardım. Tutsaklarımın işi bittiğinde etlerinin tadını çıkardım.
Çeşitli meslekler ve yeteneklerin yanı sıra, birkaç büyü maddesi ve hatırı sayılır miktarda tecrübe kazandım.
[Meslek Açıldı: Gizli Birlik!]
[Meslek Açıldı: Kafa Kesenlerin İnfazcısı, Vorpal Cezalandırıcı!] [Meslek Açıldı: Keşiş!]
[Yetenek Kazanıldı: Statü Algılama Becerisi: Işın!] [Yetenek Kazanıldı: Bağış!]
[Yetenek Kazanıldı: Kilit Açma!] [Yetenek Kazanıldı: Tuzak Etkisizleştirme!] [Yetenek Kazanıldı: Tuzak Tespiti!]
[Yetenek Kazanıldı: Düşman Tespiti!]
[Yetenek Kazanıldı: Suikast Ayarı!] [Yetenek Kazanıldı: Gizli Silah Ustalığı!] [Yetenek Kazanıldı: PvP Dövüş Yeteneği Artışı!] [Yetenek Kazanıldı: Kafa Kesen Vorpal Darbesi!] [Yetenek Kazanıldı: Aura Kesişi!]
[Yetenek Kazanıldı: Arkadan Saldırı!] [Yetenek Kazanıldı: İğne Atışı!] [Yetenek Kazanıldı: Fırlatma!]
[Yetenek Kazanıldı: Şiddetli Acı Direnci!] [Yetenek Kazanıldı: Cazibe Direnci!] [Yetenek Kazanıldı: Suikast Direnci!]
Epey yetenek birikmişti. Özellikle daha önce yalnızca [Üçlü Saplama]dan ibaret olan doğrudan fiziksel saldırı dağarcığıma [Kafa Kesen Vorpal Darbesi] ve [Aura Kesişi] gibi yetenekler eklemek oldukça faydalı olacaktı. [Kilit Açma] ve [Tuzak Etkisizleştirme] gibi kullanışlı yetenekler ise işin kaymağı oldu.
İlaçlı bir uykuda tam bir gün geçiren elf kızı, nihayet öğleye doğru uyandı. Tam onun huzurlu uyuyan yüzünü izliyordum ki gözlerini açtı ve beni görünce şok içinde ayağa fırladı, bu sırada saydam mavi-gümüş kanatlarını iki yana açtı.
“Muhafızlarım nerede?” diye panik içinde çığlık attı. “Bana ne yapmayı planlıyorsun? Yoksa… bekaretimi mi alacaksın?”
Simyacıyla birlikte hazırladığımız yatıştırıcı otlar karışımı olan bir çay vererek onu sakinleştirdim. Kız sakinleşince, sakin ve kendinden emin bir tonla her şeyi ona açıkladım.
Onunla birlikte seyahat eden elflerden hiçbirinin hayatta kalmadığını, bedenlerini düzgünce gömmeden önce saygı göstergesi olarak teçhizatlarını ve kalplerini aldığımı söyledim. Ayrıca insanların yoldaşlarına pusu kurmaya hazırlandıklarını gözlemlediğimi, tüm saldırganları öldürüp yediğimi de aktardım.
Bilgileri sindire sindire dinledi. Bunları kabullenmek onun için ağırdı ama gerçek bunlardan ibaretti ve durumu anlaması gerekiyordu.
Dün geceki olaylarla ilgili hiçbir şeyi saklamadım. Ah, ama daha önce yakaladığımız elflerden bahsetmekten kaçındım. Bunun,
mevcut durumla bir ilgisi yoktu. İlgisi olsaydı konuyu açabilirdim ama olmadığı için kendime sakladım.
Her halükarda, elf kızı tahmin edilebileceği üzere küplere bindi. Duygularına yenik düşerek yumruklarıyla göğsüme vurmaya başladı. Zırh giymiyordum ama kalın göğüs kaslarım darbelerinin çoğunu emdi; öyle ki bir çocuğun hafif dokunuşları gibi hissettiriyordu. Hani “pat! küt!” türünden yumruklar denebilir. Durumun özeti tam olarak buydu.
Elf kızının soylu konumunu düşününce böyle davranmasını garip buldum ama ne hissettiğini anladığımdan bir süre içini dökmesine izin verdim.
Zayıf hakaretleri ve hıçkırıkları giderek azaldı ve sonunda tamamen kesildi. Yediğim o etkisiz dayakların karşılığı olarak alnına hafif bir fiske vurdum. Tabii bir yumruk atsaydım durum ciddi bir hal alırdı. Fiske dahi kontrollü bir şekilde vurulmuştu
aksi takdirde bir felaketle sonuçlanabilirdi.
Kontrollü olmasına rağmen bu fiske kızın kafasının epey geriye savrulmasına yetti. İki elini de kızaran alnına koydu ve gözü yaşlı bir halde bana dik dik baktı. Bunu görmezden geldim.
“Siz elfler ile insanlar arasındaki çatışmanın bizimle bir ilgisi yok,” dedim. “Ama size yardım ettik, bu yüzden şu an şikayet etmeye hakkın yok.” Ardından elflerin arasında bir hain var gibi göründüğünü ekledim, bu da yüzündeki tüm rengin solmasına neden oldu. Sessizliğe gömüldü.
Anlaşılabilir bir şekilde; aniden gelişen olaylar karşısında neye uğradığını şaşırmıştı, yoldaşları katledilirken sadece izlediğim için bana öfkeliydi ve onların kaybı yüzünden kederliydi. Fırça yemek ve ardından bir hainin varlığını öğrenmek işleri daha da karmaşık hale getirmişti. Reaksiyonu katmanlı ama anlaşılırdı.
Bir süre sonra tüm o karmaşık duygular patlak verdi ve gerçekten ağlamaya başladı. Onu teselli etmek için elimden geleni yaptım. Dürüst olmak gerekirse güzel bir kızın içten gözyaşlarına arkasını dönmek zordur.
Onu elf köyüne geri götürmeyi planlamıştım ama konuşmamız beklenenden uzun sürdü ve hava kararmaya başladı. Bu yüzden bir gece daha kalması gerekti. Ancak onun için esasen bu ilk geceydi, çünkü daha önce bilinci yerinde değildi.
O gece yine benim iplikten hamaklarımdan birinde uyudu.
Yarın elf köyüne doğru yola çıkacağız. İşlerin nasıl gelişeceğini merak ederken Gobjii’nin bana beklenti dolu
bakışlar attığını fark ettim. Sinir bozucu bir şekilde, kızı köle yapıp yapmayacağımı sormaya başladı. Onun bizim düşmanımız olmadığını ve ona bir şey yapmaya niyetimin bulunmadığını anlatmak için yaklaşık iki saat harcamak zorunda kaldım.
