Bugün tek başıma haritalandırılmamış bölgeleri keşfederken uzun zaman sonra ilk kez bir ork buldum. Üssümüzü güvenceye aldığımızdan beri hiç görmemiştim. O tanıdık domuz surat eski anıları canlandırdı ve ork etinin lezzeti zihnimde yeniden belirdi.
Bu yüzden doğal olarak, orku avlayıp yemeye karar verdim. Yaklaştıkça uzaktan fark etmediğim bir şey dikkatimi çekti; ork, kafatası çökmüş, yirmi yaşlarında genç bir insan erkeğinin cesedini sürüklüyordu. Genç adam yırtık pırtık bir deri zırh giyiyordu, kan ve yaralar içindeydi, belinde ise boş bir kın vardı.
Bilgileri birleştirince, ormana giren bir maceracının ork tarafından öldürüldüğü ve orkun şimdi cesedi geri götürdüğü anlaşılıyordu. Güçlü olanın hayatta kaldığı klasik bir durumdu. Zayıflığı yüzünden yem olan gencin ruhu için dua ettim, ardından hâlâ beni fark etmemiş olan orka acımasızca saldırdım.
Arkasından yaklaşıp orku tek bir darbeyle öldürdüm ve cesedini eşya kutuma koydum. Genç adamın cesedini öylece terk etmek istemediğimden, kalbini ve kafasını yedikten sonra geri kalanını yaktım.
[Meslek açıldı: Canavar Terbiyecisi!]
Görünüşe göre genç adam bir Canavar Terbiyecisiymiş. Yine de sıradan bir orkun onu öldürdüğü düşünülecek olursa, yeteneği oldukça yetersiz olmalıydı. Bir mesleğe sahip olsanız bile yetenek ve seviye gibi faktörler hayati önem taşır.
Döndüğümde, esir elflerden iki erkek ve iki kadının daha arzularına yenik düştüğünü gördüm. Bu sefer katılmaya niyetim olmasa da topluluğun en üst kademesindeki üyenin ilk sırada yer alması gerektiğine dair yazısız bir kural oluşmuş gibiydi, ben de uydum. Bir elfi daha önce deneyimlediğim için ilk seferki kadar yoğun değildi.
