Orc Eroica Cilt 5 – Bölüm 9 / Pazar Araştırması

Bash’in succubus diyarına varmasının üzerinden birkaç gün geçmişti.

Yağmurun diner gibi bir hali yoktu.

Ludo istikrarlı bir şekilde güçleniyordu ama yetenekleri hâlâ yetersizdi.

Bu durgun günlerde Bash uzun zaman sonra ilk kez kendi talimlerine vakit ayırmıştı ancak yine de önünde boşa harcayacak çokça zaman var gibi görünüyordu.

Ne var ki Bash, öyle boş durmaya katlanabilecek bir yapıda değildi.

Zell ile kısa bir strateji toplantısı yaptıktan sonra harekete geçti.

“Lort Bash… Ne demek istiyorsunuz?”

Bash ve diğerlerine her zamanki gibi eşlik eden Venus, Bash’in az önce söylediği şey karşısında donakalmıştı.

“Kadınların nasıl erkeklerden hoşlandığını anlatmanı istiyorum.”

Venus bunu duyar duymaz yutkundu ve gözlerini endişeyle etrafta gezdirdi.

Bunun kesinlikle bir tür test olduğundan emindi.

Aksi takdirde karşısındaki bu gizemli ve çekici adamın böylesine açıkça baştan çıkarıcı bir şey söylemesinin imkânı yoktu.

“Yani… Tam olarak ne demek istiyorsunuz?”

Venus’ün adımlarını çok dikkatli atması gerekiyordu.

Şayet “Tamamen çırılçıplak halinizden!” gibi bir şey söylerse… Kendini dosdoğru idam sehpasında bulurdu.

“Kendime bir eş arıyorum.”

“Bir orkun eşi olmak… Duyduğuma göre bu, Tabiricaizse yatağın hiç boş kalmaması demekmiş.”

Temkinli bir edayla ama içindeki ufak bir umut kırıntısıyla yanıt verdi.

Venus birinci sınıf bir askerdi.

Sıradan bir sokak kızı olsaydı, çoktan kelle uçurma kütüğüne boyun eğmişti bile. Kafası, gövdesine elveda derdi.

Ancak adamın niyeti gerçekten de düşündüğü gibiyse… O zaman Venus’e bunu ikinci kez sormaya gerek kalmazdı.

Giysilerini anında fırlatıp atar, kendini doğrudan Bash’in heybetli, erkeksi göğsüne bırakırdı.

“Lort Bash, yoksa bir succubus ile evlenmeyi mi düşünüyorsunuz?”

Yine de Venus’ün burada adımlarını çok dikkatli atması gerekiyordu.

Neticede savaş sırasında dikkatsiz davranıp öne fırladığı için kanatlarından ve kuyruğundan olmamıştı.

“Hmm? Şayet bir succubus ile evlenecek olursam, memlekete döndüğümde diğerlerine karşı gururla böbürlenebilirdim. Fakat sizler orklardan nefret ediyorsunuz, değil mi?”

“Ah… Yani, şey, doğru. Şahsınıza hürmetimiz sonsuz elbette Lort Bash, ancak orkların çoğunluğu hakkında pek de iyi şeyler düşünmeyiz…”

Bir orkun karısı olmak, onun seks kölesi haline gelmek demekti.

Bir eşya muamelesi görmek, sergilenen bir ganimete dönüşmekti.

Başka bir deyişle, tamamen aşağılık bir varlık olarak görülmekti.

Succubusların çoğu, Bash dışındaki tüm orkları alt tabakadan yaratıklar olarak kabul ederdi.

Bir orka ait olmak, gururlu bir succubus’un asla yanaşmayacağı bir şeydi.

Fakat günümüzün bu sefil dünyasında, genç bir succubus böylesi bir konumu seve seve kabul edebilirdi…

Tabii durum orklar için de tamamen eğlenceden ibaret sayılmazdı.

Şayet bir ork bir succubus ile evlenirse, karısını neredeyse her gece beslemekle yükümlü olurdu.

İlk bakışta bu her iki taraf için de kazançlı bir durum gibi görünse de genel olarak ork ırkı adına hiç de hayırlı bir şey değildi.

Çünkü o ork bir daha yeni çocuk sahibi olamazdı.

Üç beş orkun bunu yapması sorun teşkil etmezdi belki ama gözü dönmüş, aç succubusların tamamı ork diyarına akın ederse, bu durum ork ırkının sonu demekti.

“Elbette Lort Bash, amacınız sadece bir kadını… Yani bir succubus’u boyunduruk altına aldığınızı kanıtlayacak bir ganimet elde etmekse, bu işe gönüllü olacak pek çok kişi bulabilirsiniz. Ben dahil…”

Venus’ün bakışları Bash’in apış arasına kaydı.

Venus her gün gıda yetersizliğiyle boğuşuyordu.

Üstelik Bash’in karısı olmak hiçbir succubus’un gururunu incitmezdi.

Kısacası Bash istediğini alabilirdi.

“… Ama sizin peşinde olduğunuz şey bu değil… Değil mi?”

Venus emin olmak için sordu.

Ne de olsa son derece gururlu bir succubus’tu.

Şayet daha genç bir succubus olsaydı, şu anda sevinçten havalara uçar, ahirette erkek kovalamanın derdine düşerdi.

“Doğru. Bir succubus eşim olsun çok isterdim elbette ama bana çocuklarımı doğuracak biri lazım.”

“Anlıyorum, elbette!!!”

Bash bir Ork Kahramanı’ydı.

Orklardaki değer algısını iyi bilen Venus, bir succubus’un ork karısı olmaya neden uygun düşmeyeceğini gayet net kavradı.

“Elbette, bir succubus olmasaydın ilk karşılaştığımızda sana evlilik teklif ederdim ama şartlar ortada…”

Bash sesleri görebilme yeteneğine sahip olsaydı, Venus’ün güm güm çarpan kalbini görebilirdi.

Fakat Bash gibi birinde bile böylesi bir yetenek yoktu.

“Öhöm, Lort Bash. Ben gururlu bir succubus askeriyim. Çetin eğitimlerden geçtim, çetin savaşlarda çarpıştım ve çelik gibi bir iradeye sahibim. Ancak beni çok fazla baştan çıkarıyorsunuz. Succubus diyarında bize, saygıdeğer bir erkeğe besin gözüyle bakmanın kişinin gururuna leke süreceği öğretilir.”

“Hmm? Ah, evet. Anlıyorum.”

Bash’in başını sallarken ki o kafası karışmış hali Venus’e öyle tatlı geldi ki “İşte tam olarak böyle şeyler yaptığında!” diye bağırmak istedi. Ama elbette çıtını çıkaramadı.

“İşte bu yüzden kendime çocuk doğurabilecek bir insan ya da elf kadını bulmak için yola çıktım ama hiçbir şey istediğim gibi gitmiyor.”

“Fakat Lort Bash, siz bir orksunuz. Neden bir kadınla dövüşüp onu alt etmiyor, kuytu bir yere sürükleyip lekelemiyor ve sonra da kendi karınız olarak eve götürmüyorsunuz?”

“Ork Kralı’nın emirleri rıza olmadan cinsel ilişkiye girmeyi yasaklıyor, bu yüzden bu bir seçenek değil.”

“Ah. Demek orklar bile üst kademenin kısıtlamalarıyla karşı karşıya…”

Venus mırıldandı ve ardından tekrar Bash’e baktı.

Tıpkı succubuslar gibi orklar da kısıtlamalar altındaydı.

Succubuslar kıt kanaat besin yüzünden kıvranırken, orkların çoğalması da üreme üzerindeki kısıtlamalarla engelleniyordu.

Buna rağmen Bash, bir eş bulma yolculuğunda insanların kurallarına uymayı seçmişti.

Şüphesiz bu yolculuk boyunca muazzam bir ayrımcılığa ve baskıya maruz kalmış olmalıydı.

Tıpkı şu an diplomatik bir görev için uzakta olan succubus generali Carrot gibi.

Büyük bir kararlılıkla seyahat ediyordu.

“Çocuklara yardım etme işim bittiğinde iblis diyarına gideceğim. İnsan prensi Nazar’dan iblis ırkına yazılmış bir tavsiye mektubu aldım. Geçmişte pek çok kez başarısız oldum ama bu defa kesinlikle bir eş edinmek istiyorum.”

“Anlıyorum!”

Şimdi Venus olayı tam olarak kavramıştı.

Bir sonraki denemesinde şansını artırmak için kadınların nelerden hoşlandığına dair tavsiye istiyordu.

“O halde elimden gelen her şekilde yardımcı olacağım. Yalnız… İtiraf etmeliyim ki diğer ülkelerin kadınları hakkında ben de pek bir şey bilmiyorum.”

“Mmm…”

“Yine de iblislerin de size minnet borcu olduğuna şüphe yok, Lort Bash. Doğrudan gidip iki ırk arasındaki dostane ilişkileri güçlendirmek adına bir iblisle evlenmek istediğinizi söyleseniz ya? İblisler o zaman ‘hayır’ diyemezler.”

“Gerçekten öyle mi düşünüyorsun?!”

“Kendilerince şartları olabilir ama bence iblisler de şu sıralar zor durumdalar; dolayısıyla güçlü bağlar kurmak işlerine gelecektir. Gururlu bir halk olduklarından pek yorum yapamıyorum ama böyle bir ilişki kesinlikle isteyecekleri bir şeydir. Tıpkı biz succubuslar gibi. Diğer ırklar tarafından çok sıkı gözlemlendiğimiz için rahatça diplomasi yürütemiyoruz, bu yüzden orklarla daha güçlü bağlar kurmak bizim de işimize gelirdi.”

Bash’in göğsü büyük bir beklentiyle kabardı.

Yine de Bash tecrübeli bir savaşçıydı. Ve şu ana kadarki yolculuğunda pek çok yenilgiye uğramıştı.

Mevcut şartlar altında ham hayallere kapılmayacak kadar tecrübeliydi.

“İşlerin o kadar pürüzsüz ilerleyeceğinden şüpheliyim.”

“… Belki de haklısınız. Tıpkı biz succubuslar gibi iblisler de ork ırkını hor görür. Aslına bakarsanız, onlar orkları bizden bile daha çok hor görür.”

Venus konuşurken karşılaştığı iblis kadınlarını düşündü.

İstisnasız herkese tepeden bakarlardı.

Geddigs hâlâ hayattayken bu durum özellikle berbattı. Succubusları ve ogre’ları bile hor görürlerdi.

Hatırlaması hoş bir anı değildi.

Fakat şimdilerde iblis ırkı büyük bir çöküş yaşıyordu.

Belki succubusların durumu kadar vahim değildi ama… İblislerin de şu an zorluk çektiğine şüphe yoktu. Bu düşünce Venus’e sinsice bir tatmin hissi verdi.

O bunları zihninde tartarken, bir süredir sessizce dinleyen Zell ansızın lafa atıldı.

“Aynen öyle! İblis kadınları ve succubuslar aşırı gururludur, hatta bunun ötesinde birbirlerine acayip benzerler! Venus bir iblis kadınını taklit etsin, siz ikiniz de alıştırma yapmak için rol yapın, nasıl fikir?”

Venus başını yana eğdi.

“‘Bir iblis kadınını taklit etmek’ de ne demek?”

“Bilirsin işte, ‘Çekin şu küstah orku gözümün önünden!’ falan dersin. Ya da onun gibi bir şey işte.”

Venus’ün bir anda yüzündeki bütün kan çekildi.

“Yapamam. İmkânı yok yapamam. Lütfen, merhamet edin. Lort Bash, siz gerçekten benim kahramanımsınız. Size bir besin gözüyle bakmak istemiyorum. Aksine sizin bana o gözle bakmanızı tercih ederim. Ama lütfen bana bunu yaptırmayın! Ayrıca başka bir succubus bunu görecek olursa ayvayı yerim! Lort Bash bu ülkeden ayrıldığı an beni tenha bir sokağa çeker, çuvala basıp gebertene kadar döverler.”

“Gerçekten mi?”

“Ben olsaydım verilecek cezayı böyle keserdim. Lort Bash’e sıradan bir ork muamelesi yapmak… Onu aşağılamak… Hiçbir succubus’un asla yeltenmemesi gereken bir şeydir! Kraliçe bunu duyarsa vallah idam cezası verir!” “Hayır, ısrar etmiyorum.”

Venus alt dudağını sertçe ısırdı.

Ama sonra zihninde bir düşünce şimşek gibi çaktı.

Bunu yapabileceğini biliyordu. Yani bir iblis kadınını taklit edebilirdi. O kibirli ama bir o kadar da yetenekli savaşçılardan birini taklit etmek… Gururu ile minnet hissi arasında gidip gelerek yüzünü buruşturdu ve konuştu.

“Ancak tüm bunları bildiğiniz halde yine de sizin için bir pratik partneri olmamı istiyorsanız, Lort Bash, o zaman ben… O zaman ben…!”

Dudaklarının arasından kanlı tükürükler saçıldı.

“Ah, pekala.”

Venus derin bir nefes alarak rahatladı.

“… Peki şimdiye kadar bu işleri nasıl yürüttünüz?”

“Resmi bir sözlü tekliften önce kur yapmaya dair insan ve elf geleneklerini takip ettim.”

Venus gözlerini açtı ve bakışlarını Bash’in apış arasından yüzüne kaydırdı.

Gördükleri her kadını ayırt etmeksizin hamile bırakan ork ırkının en güçlü savaşçısının, böylesine dolambaçlı yöntemlere başvuracağı aklının ucundan bile geçmezdi.

Ama aynı zamanda bundan çok etkilenmişti.

Lort Bash hamlelerini gerçekten derinlemesine düşünerek yapıyordu.

Bu durum, Lort Bash’in succubusların insanların erzak yardımlarını nasıl idare ettiğini denetlemek için neden bir müfettiş sıfatıyla buraya geldiğini daha da anlamlı kılıyordu.

“Ne kadar harika… Fakat evet… Daha önce dediğim gibi, ben bir succubus’um, bu yüzden diğer ırkların kadınları hakkında pek bir şey bilmem… Size daha fazla yardımcı olamadığım için üzgünüm…”

“Fakat succubuslar da kadın değil midir?”

“Hayır, Lort Bash. Bizi diğer kadınlarla bir tutamazsınız. Doğru, biz succubuslar görünüş olarak şüphe yok ki dişiyiz ve erkekler ilgimizi çeker fakat diğer ırkların aksine amacımız çocuk doğurmak değildir. Biz yalnızca beslenmenin peşindeyiz.”

“İyi de sizin de çocuklarınız var, öyle değil mi?”

“O biraz daha farklı bir durum ama…”

Venus başıyla onaylayıp düşünceli bir tavırla çenesini sıvazladı.

“Değer yargılarımızın bu hususta size pek faydası olacağını sanmıyorum. Biz succubuslar çocuk yapacağımız zaman kuvvete önem veririz. Güçlü analar, daha güçlü evlatlar dünyaya getirir.”

“Mmm…”

Kadınları tavlamak yalnızca kas gücüne baksaydı, Bash’in şimdiye kadar insan, elf, cüce ve hayvamsılardan oluşan koca bir eş haremi kurmuş olması gerekirdi.

Durum böyle olsaydı, bakirliğinden çoktan kurtulmuş, hatta muhtemelen beşinci eşi olarak bir succubus edinmiş ve yüzünde bahtiyar bir ifadeyle yan gelip yatıyor olurdu.

Venus ise şu ana dek hevesini ziyadesiyle almış, karnı tok, sırtı pek bir halde kürdanla dişlerini kurcalıyor olacaktı.

“Yine de duruşunuz beni gerçekten etkiledi, Lort Bash. Hem, şey… Günümüzde biz succubusların da kendimizi erkeklere sevdirmek için çaba sar etmemiz gerektiği bir gerçek. Yalnızca cazibemize sırtımızı dayayamayız…”

“Zaten günlük hayattaki laflarınız ve hareketleriniz erkekleri etkilemek üzerine kurulu değil mi?”

“Öyle mi? Herkes böyle doğduğu için pek bilemiyorum… Fakat savaş başlamadan evvel cazibemizin bugünkü kadar güçlü olmadığını, erkeği arzulatmak için sözlerimiz ile hareketlerimizi kullanmak zorunda kaldığımızı duymuştum…”

“Sözleriniz ve hareketleriniz mi…?”

Düşününce, Bash ork diyarından ayrıldığından beri böyle şeyleri bir kez olsun aklına getirmemişti.

Elbette elinden geldiğince nazik konuşmaya gayret ediyordu ama beden dilinin incelikleri onun idrakını aşıyordu.

“Venus. Bir erkeğin seni baştan çıkarabilmesi için nasıl davranması gerekir?”

“Şey, çırılçıplak soyunup ellerinizi kalçanıza koymalısınız… Ah, hayır, beni dinlemeyin. Unutun gitsin.”

“Pekala. Unutalım.”

“Demek istediğim… Tam olarak bilemiyorum ama bir succubus’un davranışlarının erkeklerde karşılık bulduğunu düşünüyorsanız, belki orada bir ipucu yatıyordur. Biz her ırka karşı öyle davranırız… Peki Bash, etrafında bizim gibi davranan bir kadın olsaydı ne düşünürdün?”

“Hmm. Onu çekici bulurdum. Hiç naz yapmadan hemen bir çocuk verebileceğini varsayardım.”

“Bir orkun gözünden bile bakılsa… Bence canlılık belirtileri muhtemelen üreme içgüdüsünü tetikliyor.”

“Peki o zaman kadınlar da tetiklenir mi?”

“Hiç şüphesiz aynı şey geçerlidir.”

Sırada iblis diyarı vardı.

Elinde bir tavsiye mektubu olsa dahi Bash işinin kolay olmayacağını biliyordu.

Fakat nihayet bir umut ışığı görmeye başladığını hissediyordu.

“Peki kadınların, bilhassa iblislerin hoşuna gitmek için nasıl hareketler sergilemeli, nasıl laflar etmeliyim?”

“… Şey, bunu ben de pek bilmiyorum açıkçası… Biz succubuslar, erkeğin biraz dik durmasından ya da kendine güvenmesinden hoşlanırız…”

“Bu, orkların bir kadında aradığı şeyle neredeyse aynı.”

“Succubuslar da orklar da geleneksel olarak diğer ırkları boyunduruk altına almaktan keyif duyan halklardır; dolayısıyla zevklerimizin ve tercihlerimizin benzeşmesi doğal.”

“Aynı şey iblisler için de geçerli. Fakat bu durumda, itaatkâr ve alçak gönüllü olmak daha iyi olmaz mı?”

“Hayır, iblisler boyun eğenleri denk görmez. Onlarla eşit konumdaymışsınız izlenimi verecek şekilde hareket etmelisiniz.”

“Bir iblis için eşitlik nedir ki?”

“Şey…”

Fakat en nihayetinde Bash’in ilk baştaki sorusunun cevabı bir türlü gelmedi.

Gördüğünü sandığı o umut ışığı tamamen kendi hüsnükuruntusundan ibaretti sanki.

“… Üzgünüm, size really yardımcı olabileceğimi sanmıyorum.”

“Ah, mühim değil.”

Bash en başından beri her ırkın kendine has farkları olduğunu biliyordu.

Ve şimdiye kadar Bash, karşılaştığı durumlara hep esnek bir şekilde uyum sağlamaya çalışmıştı.

“Sonuç olarak, her zamanki yolumdan şaşmamaktan başka çarem yok.”

Bash, buluşmaya gittiği iblis prensesleri için kendini bir kez daha bileyerek başını salladı.

Hayal kırıklığı hissetmiyordu.

Savaş sırasında da durum bundan farksızdı.

Zorlu bir savaşın gidişatını tek hamlede tersine çevirecek ani bir strateji yahut gizli bir silah… Öyle şeyler pek bulunmazdı.

En nihayetinde bildiğin yoldan şaşmamak ve daha da güçlenmeye bakmaktan başka çaren yoktu.

Derken bir gün, Bash’in succubus diyarındaki konaklaması sürerken bir olay patlak verdi.