YOUJO SENKI Cilt 1 – Bölüm 8 / Sonsöz
Sizleri selamlamadan önce, ben Carlo Zen, şunları bildirmek isterim:
Enterbrain adıyla bilinen bu yayınevinin kesinlikle tahtası eksik!
“Youjo Senki” başlığından tutun da… Metindeki tüm o dini, ideolojik, milliyetçi ve sair… …ve benzeri… zırvalara kadar. Taslağı revize ettiğimiz bunca zaman boyunca tek bir düzeltme bile istemediler! Ne kadar cesurca, değil mi?
Eğer tüm bunlar kötü bir şakadan, gizli kameradan ya da bir yanlışlıktan ibaret değilse, bu kitap şu anda elinizde tutuyor olmalısınız. Evet, eğer Youjo Senki paylaştığımız kitlesel bir illüzyondan ibaret değilse, gerçekten var olmalı.
İşte bu yüzden, sebebini hâlâ sadece merak ediyor olsam da, bu kitap gün ışığına çıktı ve basıldı. Bu vesileyle, bu romana ilk başladığım web sitesi Arcadia’ya (http://www.mai-net.net), onu yöneten Mai’ye ve bana çok sayıda yorum bırakan tüm kullanıcılara teşekkür etmek isterim.
Ve bunu dört gözle bekleyen herkese, sizleri bu kadar beklettiğim için gerçekten çok özür dilerim. Umuyorum ki bu içten hikâyenin modernize edilmiş ve düzeltilmiş halinden keyif alırsınız. Sorun yok — bu Carlo Zen’in Youjo Senki’si! Aşağıdaki uyarılar ilk kez okuyacaklar içindir, dolayısıyla bu esere zaten aşinaysanız lütfen bu kısmı atlayın, çünkü uzun ve gereksiz gelecektir.
Pekala, ilk kez okuyacak olanlar. Merhabalar, ben Carlo Zen. Yazarın böyle bir şey söylemesi garip gelebilir ama sizi yanlış yönlendirmek istemem: Bu kitap iliklerine kadar “inek” işidir, bu yüzden gerçekten okumak isteyip istemediğinizi çok iyi düşünün.
Her şeyden önce bu; Tanrı, cinsiyet değiştirme, büyü içeren başka bir dünyaya transfer olma ve akılalmaz derecede güçlü bir başkarakter barındıran bir romandır. Şunu söyleyeyim: İsmi bu şeye sanki akşamdan kalmaymışım ya da sabahlamışım gibi öylece yapıştırdım, onlar da tutup koskocaman yapıp kitabın kapağına koydular. Eğer kimse bizi durdurmazsa, muhtemelen Japonya’nın geleceği için endişelenmeye başlasak iyi olur.
Ancak bu şeyi yazan Carlo Zen denilen adam, önemsiz tiplerin en beteteridir. Yani kalkıp pişkince “Orijinal başkarakterler neden iç politika ve devlet yönetimi gibi konularda her zaman başarılı oluyor ki?” gibi sorular sorar. Sadece bu da değil, onu kendi haline bırakırsanız “Affedersiniz, kalkınma araştırmaları üzerine hiç kitap okudunuz mu? Rastgele kontrollü bir deneyin, mucizevi bir çözüm diye bir şey olmadığını kanıtladığına dair son gelişmeleri duydunuz mu?” diyerek caka satmaya başlar. Her neyse, sadece gıcık tipten biridir işte.
Üstelik bu çarpık haliyle ıslah olmaz derecede tartışmacı ve inatçıdır. Ah, hadi ama, onun işe yaramazın teki olduğu zaten kendiliğinden açık olmalı! Ayrıca bu Carlo Zen, mutlu sonlar ve “kazanmak her şeydir” zihniyeti gibi şeylerle dalga geçmesine neden olan bir hastalıktan muzdariptir. Bu hastalık onun; oyalama harekâtlarına, çamur içinde çekilme savaşlarına, kaybedilen muharebelere ve uluslararası toplumun cesaret ve dayanışmasına hayran olmasına yol açar.
Eğer sadece hayalleri, umudu, barışı ve dostluğu seviyorsanız; ya da başkarakter kazanmadığında hoşunuza gitmiyorsa; veya mutlu bir son istiyorsanız… fırsat maliyeti açısından bu kitabı atlamanız muhtemelen sizin için daha iyi olacaktır.
Tabii ki kitabın satmaması benim için bir sorun, bu da bir gerçek…
Ve “Bizim için artık çok geç!” deyip… bu cazibeye kapılma lütfunda bulunan yoldaşlar: Bu tarafa hoş geldiniz! Sizi aramızda görmekten tüm kalbimizle mutluluk duyuyoruz!
