[Zaman Ekseni： ？？]
Not: zaman ekseni büyük olasılıkla 34. Gündür, gerekçe spoiler içerir, o zaman bile kontrol etmek istiyorsanız bu blogu ziyaret edin.
Obarou.
Burası loş bir odaydı.
Bu odadaki tek ışık kaynağı duvardaki devasa ekrandı, üzerinde karakter dizileri ve resimler belirip kayboluyordu.
Işık yoğun bir şekilde titriyor, görmeyi zorlaştırıyordu.
Odanın içinde sadece bir kişi sessizce ona bakıyordu.
[Proje [■ ■ ■ ■] Üçüncü Aşamaya taşındı]
[Yetenek Kısıtlama Fonksiyonu (Sınırlayıcı) Serbest Bırakıldı]
[ESP [■ ■ Yetenek] Yetenek Tamamlandı Kurtuluş Başladı………… Kurtuluş Onaylandı]
[Özne K’nın ■ ■ ■ ■ –]
[On WA Axis’ —-]
[Anahtar Şekil PA —-]
[—-]
Sandalyede oturan kişi sergilenen her şeye bakmaya devam etti, ara sıra derin düşüncelere dalmış bir şekilde 「Hmm」 diye mırıldandı.
Odadaki kişinin gerçek kimliğini kimse bilmiyor.
Figür ya da yüz bir yana, erkek mi, kadın mı, yaşlı bir adam mı, yaşlı bir kadın mı, bu ‘kişi’ ile ilgili her şey bilinmiyordu.
Sandalyede oturan kişinin gerçek kimliğinin tespit edilememesinin nedeni, odanın içini kaplayan gizemli bir şey olmasıdır.
「Vay, vay, vay, şimdi ne olacak」
Kimliği belirsiz kişi şöyle dedi.
Clap Clap, el çırptı, Clang Clang, tiz bir ses yankılandı. Sert metalik malzemelerin çarpışmasından çıkan sese benziyordu.
“Dört gözle bekliyorum」
Durmadan akan bilgileri izlerken, her şeyi bilen kişi mutlu görünüyordu.
Başlamak üzere olan hikayeyi bir seyirci olarak gözlemlemeye devam edecektir.
Her şey birilerinin iradesi sayesinde başladı.
Bu, hikayenin perde arkasının perde arkası, birinin hikayesi.
