Bugün ava çıkmamaya karar verdim. Bunun yerine vaktimi Gobei ve diğerlerine hediyeler hazırlayarak geçirdim. Zırh üretmektense dışarı çıktıklarında giyebilecekleri şirin kıyafetler yapmanın hoş olacağını düşündüm, bu yüzden işe ölçülerini alarak başladım—bedenlerinin her bir parçasını zaten görmüştüm ama tam boyutları hakkında sadece kaba bir fikrim vardı.
Kasabaları ziyaret ettiğimizde gereksiz dikkat çekmeyecek ve fazla rüküş kaçmayacak şekilde kıyafetler tasarladım; aynı zamanda fazla sade olmamalarına da özen gösterdim. Sadece geçmişteki yağmalarımızdan elde ettiğimiz en güzel kumaşları kullandım. Onları örümcek ipeği ipliklerimle dokudum—ve acil durumlarda beni uyarabilmeleri için iç astarlarına gizlice kanımı zerk ederek ultra minyatür öz kopyalar oluşturdum. Ekip üyelerim olur da yakalanırsa kopyalarım biraz zaman kazandırabilir ve yerlerini hızlıca tespit etmeme yardımcı olabilirdi.
Aslında sıradan bir zırhtan çok daha fazla koruma sağladığı ortaya çıkan bu kıyafetleri ekibe takdim ettim. Biraz hava katmak için, kızıl boynuzlu geyiğin pembe kuvars benzeri boynuzları ve altın örümceğin kabuğu gibi malzemeleri kullanarak bilezik gibi aksesuarlar da yaptım. Hediyeleri alanlar havalara uçtu, onların bu sevinci de tüm çaba ve emeğime değdi.
Gobei, Kızıl Bücür ve diğerlerine, yırtılabileceği gerekçesiyle yeni kıyafetleri av veya antrenman sırasında giymemelerini tavsiye ettim. Yeterince dayanıklı olduklarını hissediyordum ama yine de tedbirli olmakta fayda vardı.
O gece herkes biraz daha tutkuluydu.
