Yeniden merhaba, ben Miya Kazuki. Kitap Kurdunun Yükselişi: 4. Kısım 5. Cilt’i okuduğunuz için hepinize çok teşekkür ederim.
Bu cilt, Ehrenfest’te ilkbaharın sonundan kışın başlangıcına ve Rozemyne’in Soylular Akademisi’ndeki ikinci yılına kadar uzanan olayları kapsıyor. Lamprecht’in evlenmesi, Groschel’in matbaacılık sektörüyle boğuşması ve kumaş boyama yarışmasının başlaması, Rozemyne için işleri bir hayli yoğunlaştırdı. Gri cübbeli rahipleri hedef alan bir pusu engellendi ve düğün her ne kadar huzur içinde sona ermiş gibi görünse de ardında oldukça tekinsiz hisler bıraktı…
Groschel, kendi matbaacılık girişiminin tıkırında ilerlediğini sanıyordu fakat durum hiç de öyle değildi; nitekim eyalet çok geçmeden diğerlerinin karşılaşmadığı pek çok sorunla yüz yüze geldi. Bu aksaklıkları çözmeye uğraşırlarken, Rozemyne de yarışmaya sunulan kumaşlardan hangisinin annesine ait olduğunu anlamaya çalıştı ama nafile.
İşin sevindirici tarafındaysa, Rozemyne, Aurelia’nın Ahrensbach’tan beraberinde getirdiği balıkların keyfini çıkarabildi ve Rozemyne Kütüphanesi’ni planlarken çok eğlendi.
Ve böylece, kışın gelişiyle birlikte Rozemyne’in Soylular Akademisi’ndeki ikinci yılı başlıyor. Yaratacağı kargaşayı tahmin eden vasileri ise hiç şüphesiz birbirini kovalayacak şiddetli baş ağrılarına şimdiden hazırlanıyordur.
Bu cildin önsözü Matthias’ın bakış açısındandı. Kendisi Rozemyne’in okul arkadaşı olup eski Veronica fraksiyonu soylularından —hatta o grubun içindeki Georgine fraksiyonunun bir mensubu olarak nitelendirilmesi daha doğru olan— Vikont Gerlach’ın oğludur. Eski Veronica fraksiyonunun Ahrensbach’tan gelen gelinleri nasıl karşıladığını ve çocukların fikirlerinin ebeveynlerininkiyle nasıl çatıştığını kaleme aldım. Sonuç olarak, başdük ailesinin olası büyük bir vakanın eşiğinden dönmesi, Matthias’ın her şeyi enine boyuna düşünüp evham yapma huyu sayesinde mümkün oldu.
Bu cildin sonsözü, Zent’in üçüncü eşinden olan oğlu Hildebrand’ın bakış açısından kaleme alındı. Kendisi henüz yakın bir zamanda vaftiz edilmiş ve Başdük Konferansı’nda henüz ilk çıkışını gerçekleştirmemiş olmasına rağmen, kraliyet ailesinin bir mensubu olarak Soylular Akademisi’ni teftiş etmekle görevlendirildi. Acaba tarafsız bir üçüncü şahsın gözünden bakıldığında Rozemyne ve Charlotte tam olarak nasıl görünüyordur dersiniz…?
Ayrıca bu ciltte biri Aurelia’ya, diğeri ise Effa’ya odaklanan iki yeni kısa hikâye yer alıyor.
Aurelia’nın hikâyesinde, düğünden sonraki vaziyetini ve neden peçe taktığını aktarmayı hedefledim. Aurelia ile eşi Lamprecht arasındaki bir sohbeti ilk kez kaleme aldım ve bu benim için oldukça tazeleyici bir tecrübe oldu. Her cildin büyük bir kısmı Rozemyne’in gözünden anlatıldığı ve kızımızın onunla pek bir teması bulunmadığı için Lamprecht hep biraz geri planda kalıyordu; umarım bu bölüm onun varlığını biraz daha hissettirebilmiştir. Gerçi dikkat çekicilik hususunda eşinin gerisinde kaldığı noktasında sanırım hepimiz hemfikirizdir. (Hahaha.)
Effa’nın hikâyesinde ise boyama yarışmasını Aşağı Şehir’in zaviyesinden kaleme aldım. Bu devasa bir etkinlikti ve kumaşları bizzat boyamak zorunda kalan zanaatkârlar bunu başarabilmek adına pek çok meşakkate göğüs gerdi. Effa, kızının kıyafetlerinde kullanılacak kumaşı bizzat boyayarak Aşağı Şehirli bir anne olarak vazifesini yerine getirmek istiyor; lakin atölyesindeki hırslı adamlar da başdük ailesinin bir ferdiyle özel bir unvan ve imtiyazlı bir ticaret fırsatı yakalayabilmek için en az onun kadar can atıyor. Ailesinin normalde pek şahit olmadığı, bir boyacı olarak sergilediği mesleki gurur ve inatçılığı okurken umarım keyif almışsınızdır.
Eski Veronica fraksiyonunun iki çırak şövalyesi Matthias ve Laurenz, bu cilt vesilesiyle Shiina-sama’dan nihayet resmi karakter tasarımlarına kavuştu. Bundan böyle hikâyede daha sık boy gösterdiklerine şahit olabilirsiniz. Bir de ilk bakışta ne denli dürüst bir terbiye aldığı anlaşılan üçüncü prens Hildebrand ile tam da hayalimdeki “olgun adam” intibasını yansıtan Aub Ahrensbach var. Elbette artık belirgin bir şekilde serpilip büyüyen Freida ve Charlotte’u da unutmamak gerek. İkisi de tam umduğum gibi fevkalade sevimli görünüyor.
Bir de güzel bir haber paylaşayım: Kitap Kurdu, Kono Light Novel ga Sugoi! 2019’un tankōbon kategorisinde birincilik elde etti; yani üst üste iki yıl zafere ulaştık! Böyle bir şeyin gerçekleşebileceğini hiç tahmin etmemiştim, fakat sizlerin oyları bize muazzam bir destek oldu. Ne kadar mutlu olduğumu kelimelere dökmem dahi kabil değil. Destek veren herkese tüm kalbimle teşekkür ederim.
Neticede bu ciltle beraber peş peşe yayımlanan dört ciltlik maratonumuzu noktalamış bulunuyoruz! Okurken keyif aldınız mı? Bu süreci tamamlayabilmek adına varımı yoğumu ortaya koydum. Şahsi meselelerim yüzünden tek bir satır dahi yazamadığım günler oldu ve kimi zaman işin sonunu getiremeyeceğimi düşündüğüm anlar bile yaşandı. Müsveddeler nihayet tamamlanmışken bu sonsözü kaleme alabilmek benim için tarif edilemez bir rahatlama.
Benim ısrarımla giriştiğimiz bu delice koşturmacanın takvimini kahramanca ayarlayan editörüme ve kaçınılmaz olarak bu planların girdabına kapılıp sırtına yüklenen onca işi kabullenen Shiina-sama’ya sonsuz minnet duyuyorum.
Bu cildin kapak resmi boyama yarışmasını konu alıyor; Effa boyadığı kumaşı sergilerken Tuuli de yaptığı saç tokasını gösteriyor. Ve elbette, onların sevgiyle hazırladığı bu güzellikleri kuşanmış, yüzünde kocaman bir gülümsemeyle parıldayan Rozemyne var. Renkli iç kapak illüstrasyonunda ise Lamprecht’in düğününde sıraya dizilmiş Ehrenfest’in en tepesindeki isimler yer alıyor. Ne kadar da gergin göründüklerine bayılıyorum doğrusu. Size bir kez daha yürekten teşekkür ederim, Shiina-sama.
Ve son olarak, bu kitabı okuyan herkese en içten şükranlarımı sunuyorum. 4. Kısım 6. Cilt’te yeniden buluşmak dileğiyle.
Ekim 2018, Miya Kazuki
