Görüşmeyeli uzun zaman oldu.
Bir yıldan uzun süredir sessiz kaldığım için özür dilerim! Ayrıca, ne hikmetse hikâye bu ciltle bitmedi. Tahminlerimden birinin gerçekleşmemesi oldukça nadir bir durum, değil mi—ne? O kadar da nadir değil mi? Şey, bu konuda farklı görüşler olduğunu düşünüyorum, tamam mı? Nasıl olsa bunlar önemsiz ayrıntılar, o yüzden bu tartışmayı başka bir zamana bırakalım!
Hadi biraz bu cilt hakkında konuşalım.
Uyarı: Buradan sonrası sürpriz bozan (spoiler) içerir!
İşleri güzelce toparlamaya çalışırken, dâhil etmek istediğim çeşitli sahneler aklıma gelip durdu… ve farkına bile varmadan sayfalarım tükendi.
Bu ciltte, daha önce sadece laf arasında bahsedilen yarı tanrı sahneye çıkıyor. Velzard ile olan yüzleşmeyi bir sonuca bağlamak istiyordum ama kurgunun gidişatı açısından bu pek mümkün olmadı. Bu bir sonraki cilde kalacak…
Ama artık başkarakterimiz nihayet geri döndü! Bir önceki cilt onun “Eve dönüyorum!” beyanıyla sona ermişti. Bu yüzden bu cildin sadece ortaya çıkıp “Ben geldim!” demesiyle bitmesini hiç istemiyordum ya da öyle bir şeyle (ha-ha). Bunun bir espri olarak işe yarayabileceğini düşündüm ama mantıklı ve makul tarafım bunun berbat bir fikir olduğunu avazı çıktığı kadar haykırdı.
Editörüm I-san, onun geri dönmesinin ve sonrasında hikâyenin biraz daha işlenmesinin son derece uygun olacağını söyledi. Ama yorumları bununla da kalmadı. Ona hırsla son cildi iki parçaya bölmemiz ve ikisi de bittiğinde aynı anda yayımlamamız gerektiğini savundum ama o, “Bunu beklersek ne zaman biteceğini kim bilir, ha?!” diyerek bunu reddetti. “Okurlar bu konuda benim tarafımı tutacak, güven bana!”
İşte durum böyleydi, ancak ticari kaygılara bu şekilde öncelik vermesi onu acımasız, kurnaz bir yetişkin yapıyor, değil mi?
Nitekim, şuydu buydu derken bu hikâye bir sonraki ciltte devam edecek. 2025’in sonuna kadar yazmayı bitirmek istiyorum ve dört gözle beklemenizi içtenlikle umuyorum.
O zamana kadar, görüşmek üzere!
